Dementievriendelijke uitvaart

Mag dementerende partner mee naar de uitvaart?

De mens wordt steeds ouder. Dat is een gegeven. Er zij in Nederland nu ongeveer 290.000 mensen met dementie. In 2040 zullen dit er meer dan een half miljoen zijn. Steeds vaker doet de situatie zich voor dat een achterblijvende partner een vorm van dementie heeft. Vaak een schok omdat verwacht werd dat de ouder met dementie eerder zou overlijden. Voor de familie zorgt dit voor veel vragen en twijfels. ‘Moeten we papa wel mee nemen naar de uitvaart?’ en ‘Moeten we papa vertellen dat mama is overleden? Begrijpt hij dat wel?’

Afscheid nemen is belangrijk voor iedereen

Alle betrokkenen zijn belangrijk bij het organiseren van een uitvaart. Het is waardevol dat iedereen afscheid kan nemen en mee kan denken over de mogelijkheden.

Aandacht voor de naasten hebben we altijd.  Is er iemand met dementie betrokken bij de uitvaart dan nemen wij, waar nodig, nog meer tijd. Daarnaast bieden wij een structuur waar er binnen de organisatie van de uitvaart ruimte is voor de mens met dementie.

Waarom is afscheid nemen zo belangrijk?Certificaat Dementie-vriendelijke uitvaartbegeleiding

Waarom? Omdat het belangrijk is dat moment te markeren in de tijd. Om bewust afscheid te kunnen nemen. Omdat u daarna weer verder gaat, hoe dan ook.

Door met elkaar, als gezin, als groep van naasten, samen met ook de dementerende, echt stil te staan bij de dood, krijgt de hele groep een goede rouwstart. Want niet alleen wordt er afscheid genomen van een ouder of grootouder. U bent vanaf dat moment een andere groep geworden, een gezin dat verder gaat zonder de overledene.

Hoe waardevol het is om samen in dat afscheid te zijn weten wij uit ervaring. Door de achterblijvende partner met dementie te betrekken in dat proces van bewust zien en voelen dat een naaste dood is. Want hoewel deze mens soms niet veel meer lijkt te beseffen, is deze mens een volwassen persoon met een heel leven achter zich. Deze mens nemen wij serieus en wordt betrokken bij het afscheid nemen.

‘Als hij maar geen gekke dingen gaat doen.’

Een familie was bijvoorbeeld bang dat papa gekke dingen zou gaan doen tijdens de uitvaart. Wij maakten deze angst bespreekbaar en stelden een ‘wat als plan’  op. Hierdoor hoefden de nabestaanden zich geen zorgen meer te maken en konden ze zich ook met hun eigen verdriet bezig houden. Het was uiteindelijk niet nodig dit plan uit te voeren maar het gaf veel rust en de familie was achteraf dankbaar dat papa erbij was en ze met z’n allen bij het laatste afscheid aanwezig waren. Van te voren hebben we besproken dat het te veel zou zijn om papa ook bij de condoleance aanwezig te zijn. Hij is na het afscheid met een vertrouwde buurvrouw terug naar huis gegaan.

Rust en ruimte

Een ander voorbeeld is:  een mevrouw met dementie op een gesloten afdeling in een verpleeghuis. Haar thuis wonende echtgenoot was plotseling overleden.Het lag niet voor de hand  dat deze mevrouw haar overleden echtgenoot nog zou zien en afscheid van hem kon nemen. Door te zoeken naar mogelijkheden om haar overleden man toch nog te zien, heeft zij afscheid van hem kunnen nemen. Dit was voor alle betrokkenen ondanks het verdriet een goede dierbare ervaring.

Zoeken naar wat wel kan.

Er zijn verschillende mogelijkheden om iedereen te betrekken bij het organiseren van de uitvaart en het (bewust) afscheid nemen. En daar waar er veel niet mogelijk lijkt zoeken wij naar wat er wel kan. Wij begeleiden de familie heel graag in dit proces.

Zowel Lisette als Anne Margriet hebben de training Dementievriendelijke Uitvaartzorg gevolgd die speciaal ontwikkeld is door DeMens Training in samenwerking met Alzheimer Nederland.

Voor een dementie-vriendelijke uitvaart kunt u met een gerust hart terecht bij Rooshert Uitvaartbegeleiding. Samen dementievriendelijk. Doet u mee?

 

Haar trouwring verhuist naar zijn vinger.

De trouwring van mama zal verder gedragen worden door papa